وبلاگ
نامه ویکتور فرانکل به معلمان سراسر دنیا
دکتر فرانکل، در آغاز هرسال تحصیلی برای معلمان مدرسه ها و برای کمک به انسانیت، این نامه را میفرستاد:
کسی هستم که از یک اردوگاه اسیران جان سالم به در برده است. چشمانم چیزهایی دیده که چشم هیچ انسانی نباید میدیده:
من در اردوگاه های کار اجباری، اتاق های گازی را دیدم که توسط بهترین و ماهرترین مهندسین ساختمان ساخته شده بودند!
بهـترین و متخصصترین پزشکانی را دیدم که کودکان را به شکل ماهرانه ای مسموم میکردند!
نوزادانی که توسط آمپول های پرستارهایی مـردند که بهترین پرستاران بودند، انسانهایی که توسط فارغالتحصیلان دبیرستان ها و دانشگاه ها سوزانده شدند!!
به آموزش به این دلیل مشکوکم!
چیزی که از شما میخواهم این است که:
برای انسان شدن دانش آموزان تلاش کنید و تلاش شما موجب تربیت «جانورانِ دانشمند» و «بیماران روانیِ ماهر» نشود.
خواندن، نوشتن، ریاضیات و… زمانی اهمیت پیدا میکند که به انسان شدن کودکان کمک کنید و این کلید انسان بودن این کودکان در آینده می باشد. پزشک شدن، مهندس شدن، متخصص شدن، کار سختی نیست و می شود با چند سال درس خوندن بدان ها رسید و چه بسا امروز ما در جامعه هم پزشکان زیادی داریم و هم مهندسین زیادی داریم.
اما بزرگترین ثروت ما، انسانیت و اخلاق ما هست که با هـیچ مدرکی قابل مقایسه نیست…!
